Jeden ze współczesnych komentarzy mówi tutaj z kolei o obszarze na północnym zachodzie Oceanu Indyjskiego.
Językoznawcy związani z Kościołem Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich rozważali obszernie etymologię nazwy tego obszaru. Wskazywali ogólnie na jego semickie bądź egipskie pochodzenie, dodając, że może wywodzić się z jakiegoś języka południowosemickiego. Nie wykluczali wszakże różnorodnych możliwości, zasadniczo z powodów teologicznych.
Jest przy tym Irreantum terminem na gruncie badań nad Księgą Mormona terminem dość szczególnym. Spośród 188 nazw własnych zidentyfikowanych w tekście mormońskiej świętej księgi bowiem jedynie sześć (poza Irreantum także między innymi deseret i rameumptom) otrzymało tłumaczenie już w samej jej treści. Spekulowano, że musiało być albo nowym nefickim słowem, które wciąż było stosunkowo nieznane odbiorcom spisywanego na mniejszych płytach tekstu, albo stanowiło pożyczkę językową. Zastanawiano się też, na którym etapie procesu redakcyjnego owe tłumaczenie mogło trafić do samego zapisu. Skłaniano się ku przypuszczeniom, jakoby nastąpiło to podczas powstania jego wersji angielskiej.