Czartoryski II – polski herb książęcy, odmiana herbu Pogoń Litewska i Czartoryski I. Herb własny rodziny Czartoryskich.

Opis herbu Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:

Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:

Na tarczy o polu czerwonym rycerz na koniu wspiętym, z mieczem i tarczą owalną, błękitną, na której krzyż podwójny złoty, a pod nim na murawie, z prawej strony zamek srebrny o trzech wieżach.

Nad tarczą mitra książęca.

Trzymaczami są dwaj rycerze z pióropuszami na hełmach, oparci o tarcze błękitne obramowane złotem z podwójnym krzyżem złotem.

Całość otacza płaszcz heraldyczny, podbity gronostajem.

Płaszcz zwieńcza czapka na kształt baldachimu.

Geneza thumb|Józef II cesarz rzymsko-niemiecki zatwierdza Adamowi Kazimierzowi Czartoryskiemu tytuł książęcy i herb Pogoń, 1785, Biblioteka Książąt Czartoryskich w Krakowie Herb Czartoryski II wzmiankuje herbarz Johanna Siebmachera, skąd do swojego dzieła zapożyczył go Juliusz Ostrowski. Jednym z elementów odróżniających ten herb od wersji podstawowej herbu Czartoryski jest zamek z trzema wieżami zamiast trzech wież oraz trzymacze. Wizerunek herbu pochodzi z nadania z 9 czerwca 1785 dla Adama Kazimierza Czartoryskiego. Podanie o zatwierdzenie tytułu złożył książę Adam w imieniu domów Czartoryskich i Sanguszków.