Następnie na czele brygady brał udział w kampanii wschodnioafrykańskiej, walcząc m.in. pod Keren. Doprowadził do wzięcia do niewoli admirała i dwóch innych generałów. W 1941 odmówił udziału w operacji Exporter, ponownie nie chcąc walczyć z innymi Francuzami. W grudniu 1941 został awansowany na generała brygady. Od grudnia 1942 do 1943 był dowódcą wojsk francuskich stacjonujących w Wielkiej Brytanii, a od listopada 1943 roku do końca wojny – całości wojsk francuskich stacjonujących w Lewancie.
W 1946 mianowany zastępcą naczelnego dowódcy wojsk francuskich w Algierii. W czerwcu 1948 roku został inspektorem Legii Cudzoziemskiej i brał udział w I wojnie indochińskiej. W 1950 awansowany do stopnia generała broni.
W 1951 na krótko zdegradował się ochotniczo do stopnia podpułkownika, by dowodzić Batalionem Francuskim biorącym udział w wojnie koreańskiej. Następnie przeszedł na emeryturę. W 1962 objął funkcję .
Zmarł 3 czerwca 1964 w szpitalu Val-de-Grâce w Paryżu. Został pochowany w podziemiach kompleksu Les Invalides.
Odznaczenia Odznaczony następującymi odznaczeniami: