Gotowe baterie marszowe 5, 11 i 12 pal natychmiast wysłano na zachodnie, południowe i północne rogatki Lwowa, zajęły stanowiska plutonami lub pojedynczymi działonami w roli artylerii przeciwpancernej i artylerii piechoty. Niezwłocznie rozpoczęto też formowanie bojowych baterii w OZAL nr 6 do obrony Lwowa, przekazując je od 12 września 1939 roku do dyspozycji dowódcy artylerii obrony Lwowa ppłk. st. sp. Maksymiliana Landaua.
Baterie armat 75 mm marszowe i utworzone z zasobów ośrodka wzięły udział od 11 i 12 września w walkach ze zmotoryzowanymi oddziałami niemieckiej 1 Dywizji Górskiej. W następnych dniach 13-15 września baterie armat brały udział w zaciętych walkach jako artyleria towarzysząca i ppanc. 13 września natarcie oddziałów niemieckiej 1. DG skierowało się ul. Gródecką w głąb miasta i na wzg. 374 „Kortumowa Góra” broniąca ogniem na wprost tego terenu wraz z piechotą bateria marszowa 11 pal poniosła ciężkie straty. Poległ ppor. Panek i w rejonie wzg. 374 utracono dwie armaty z obsługami zdobyte lub zniszczone przez strzelców górskich. Również 13 września poniosła ciężkie straty 2 bateria haubic kpt. Obierskiego: 4 poległych, 4 rannych i 24 konie oraz 2 haubice uszkodzone i pozbawione celowników i kątomierzy (przejściowo znalazły się w rękach niemieckich).