Osobniki młodociane są ciemniejsze, z bardziej brązowym spodem i bardziej prążkowanym grzbietem. Podgatunek C. p. peruvianus różni się od nominatywnego cynamonowoochrowym zabarwieniem grzbietu i zadu z wyraźniejszym prążkowaniem. Długość ciała około 32 cm.
Zasięg występowania Dzięcioł białowstęgi występuje na terenach górskich położonych na wysokości od 900 do 3750 m n.p.m., głównie jednak na 1700–2600 m n.p.m. (w Peru 2100–3100 m n.p.m.). Zasięg jego występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 963 tys. km². Jest gatunkiem osiadłym. Poszczególne podgatunki występują: C. p. pollens – w Andach od północnej Kolumbii i południowo-zachodniej Wenezueli na południe do Ekwadoru. C. p. peruvianus – na wschodnich stokach Andów w Peru na południe do regionu Junín.
Ekologia Jego głównym habitatem są górskie lasy deszczowe (w tym lasy mgliste), ich obrzeża, także lasy wtórne i lasy otwarte. Żeruje we wnętrzu lasu, na wszystkich piętrach, na pniach i dużych konarach drzew. Szczegóły diety nie są ustalone.