W osadzie było niezbyt wydajne źródło, a zatem mieszkańcy musieli bardzo oszczędzać wodę. Dowożono ją także z Koszarzysk. Mieszkańcy Kamienitego, odcięci od świata, obrabiali swe poletka, z których wywożono niezmiennie, po całe generacje, góry kamienia. Stąd, jak łatwo wywnioskować, wzięła się nazwa Kamienite.
Po I wojnie światowej życie w osadzie zaczęło się zmieniać. Część mieszkańców rozpoczęła pracę w zakładach przemysłowych a schroniska na Hadaszczoku (Sławicz) i Kozubowej również dawały możliwość skromnego zarobkowania.
Jeszcze w 1957 roku na Kamienitem mieszkało 16 rodzin. W połowie lat 60. XX wieku dochodziło jednak do szybkiej przeprowadzki w dolinę oraz do sprzedaży domów potencjalnym letnikom. Po dziesięciu latach na stałe mieszkała w przysiółku już tylko jedna rodzina, która na początku lat 80. również przeprowadziła się do doliny.
Szkoły Miejscowe dzieci początkowo uczęszczały do szkoły w Łomnej Górnej. Leżała ona jednak dosyć daleko, dlatego mieszkańcy dążyli do otwarcia szkoły na Kamienitem. W południowej części osady została otwarta najpierw czeska szkoła – lekcje prowadzone były w domu rodziny Hawlíčków.