mały|Swaróg, Andriej Szyszkin, 2015 Swaróg (staroruski Сваро́гъ, Svarogǔ) to słowiański bóg ognia i kowalstwa wzmiankowany w słowiańskim tłumaczeniu Kroniki Jana Malalasa jako słowiański odpowiednik greckiego boga Hefajstosa.

Etymologia imienia tego boga była przedmiotem ożywionej dyskusji w środowisku naukowym. W przeszłości dominowała etymologia indoaryjska, wedle której teonim ten został zapożyczony z któregoś języka z tej grupy językowej. Współcześnie jest ona krytykowana przez językoznawców i etymologów. Zamiast tego proponuje się rodzime, słowiańskie etymologie.

Etymologie współczesne Od war ‘ogień, żar’ Etymologię ogniową jako jeden z pierwszych zaproponował słoweński językoznawca Franc Miklošič (1875), który tłumaczył teonim Swaróg jako składający się z członu swar ‘żar’, ‘światło’, oraz przyrostka -óg. Sam człon swar wywodził z praindoeuropejskiego *sur ‘świecący’. Taka etymologia teonimu, jednak z poprawioną etymologią rdzenia swar, wpierana przez była (1923), a także przez wielu współczesnych językoznawców i religioznawców, np.