Jej kunszt taneczny był szeroko znany i ceniony w Europie, bo już wcześniej występowała gościnnie na różnych scenach. Stawiano ją nawet na równi z takimi gwiazdami baletu romantycznego, jak: Maria Taglioni, Carlotta Grisi i Fanny Elssler. Podobno nie była zbyt urodziwa, ale nadrabiała to gracją i wirtuozerią, w tym doskonałą techniką coraz modniejszego wtedy tańca na puentach. Odwiedziła Warszawę po występach w Berlinie w drodze do Moskwy i miała zatrzymać się przez tydzień"Kurier Warszawski" 1837 nr 154 i 160.. Pozostała jednak przez ponad pięć miesięcy – dla Mikołaja Grekowskiego. Przystojny warszawski pierwszy tancerz został u nas nie tylko jej partnerem scenicznym (m.in. w nowo zrealizowanych baletach Rycerz i wieszczka i Mleczarka szwajcarska), ale też poślubił ją 12 października 1837 i po serii wspólnych występów wyjechali razem do Moskwy, która była kolejnym etapem tournée artystycznego wiedeńskiej baleriny.
Dalsze losy małżeństwa Grekowskich warunkowały ich możliwości zawodowe. Mieli dwoje dzieci, ale nie udało im się dłużej ze sobą przebywać i pracować.