Podjął też wtedy dodatkowo pracę nauczyciela wyższych klas w szkole baletowej Teatru Wielkiego, a jego paryskie doświadczenia zaczęły owocować na polskim gruncie, zarówno w poważniejszych teraz kreacjach scenicznych, jak i w pracy pedagogicznej z młodymi tancerzami.
Ważniejsze kreacje w Warszawie
1823: Pas de trois krakowskie - Wesele krakowskie w Ojcowie, choreografia Louis Thiérry, muzyka Karol Kurpiński i Józef Damse 1834: Solista – Dansomania, czyli Miłość i pustota, choreografia Maurice Pion wg Pierre’a Gardela, muzyka dobrana i opracowana przez Franciszka Lessela 1834: Colin – Panna źle strzeżona, choreografia Maurice Pion wg La Fille mal gardée Jeana Daubervala, muzyka N.N. 1835: Solista – Zagorzały myśliwy, choreografia Maurice Pion, muzyka N.N. 1835: Solista – Jeniusz różowy, czyli Fernando i Leora, choreografia Maurice Pion, muzyka Józef Damse 1837: Solista – Rybołowcy, choreografia Maurice Pion, muzyka Antoni Orłowski 1837: Pas de deux – Mimili, czyli Styryjczykowie, choreografia Maurice. Pion, muzyka Józef Stefani 1837: Solista – Młynarze, choreografia Maurice Pion, muz.