Rozmnażanie Informacje na temat rozmnażania dzięcioła jasnogrzbietego są bardzo skąpe. Opisane są dwa przypadki wykucia dziupli lęgowych w październiku i styczniu, znajdowały się one w pniach martwych drzew na wysokości 3,5–4,5 m. W innym przypadku w dziupli wykutej w maju w lipcu stwierdzono młode.
Status zagrożenia i ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN dzięcioł jasnogrzbiety jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (od 1994 roku LR/lc – Lower Risk/least concern, od 2004 roku LC – Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale gatunek ten opisywany jest jako dość rzadki. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku. W przypadku 18 ostoi ptaków IBA BirdLife International uznaje dzięcioła jasnogrzbietego za jeden z gatunków kwalifikujących, tj. takich, na podstawie których obecności wyznacza się te ostoje – 16 z nich znajduje się w Paragwaju (m.in. Park Narodowy Caazapá, Park Narodowy San Rafael) oraz po jednej w Brazylii i Argentynie.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Dzięciołowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1818 roku Kategoria:Taksony opisane przez Martina Lichtensteina Kategoria:Fauna Argentyny Kategoria:Fauna Brazylii Kategoria:Fauna Paragwaju