Mirski (Mirski-Światopołk) – polski herb książęcy, odmiana herbu Białynia. Herb własny rodziny Mirskich.
Opis herbu
Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy o polu błękitnym podkowa srebrna barkiem w dół skierowana, pomiędzy jej końcami strzała ostrzem do góry, między ostrzem a podkową księżyc pełen.
Całość otacza płaszcz heraldyczny, podbity gronostajem.
Płaszcz zwieńcza mitra książęca.
Geneza Herb przysługujący linii prawosławnej rodziny Mirskich, której przyznano w osobie Jana Tomasza Bogumiła Mirskiego w 1821 roku, na mocy senatu polskiego prawo używania przydomku Światopełk i tytułu książęcego. Następnie Mirskim uznano tytuł 18 kwietnia 1861 roku przez rząd rosyjski. Tytuł w Rosji został tej rodzinie potwierdzony kilka razy, a po raz pierwszy 24 listopada 1881 roku.
Według rodowodu tego domu protoplasta Mirskich, Andrzej Światopełk – kniaź na Mirze – był wspólnie z kniaziami Czetwertyńskimi, potomkiem Swiatopełka, księcia twerskiego, jedenastego syna Włodzimierza, księcia ruskiego.