Złodzieje zabrali m.in.: dwie złote korony wysadzane drogimi kamieniami, ofiarowane wizerunkowi Najświętszej Panienki oraz Dzieciątka Jezus przez papieża Klemensa XI w 1717 roku. Zniknęły też dwie pary podtrzymujących je złotych aniołów, sukienka z pereł, oraz liczne kosztowności i wota umieszczone obok wizerunku na ołtarzu. Ogółem straty oszacowano na ponad milion rubli.
Późniejsze odkrycia Jeszcze w tym samym 1909 roku część kosztowności odnaleziono pod Dęblinem. W czerwcu 1910 roku informowano w prasie, że dzieci pod pobliskimi Brzezinami odnalazły 141 pereł z rabunku.
Reakcje Wiadomość o kradzieży odbiła się szerokim echem wśród polskiej ludności zamieszkującej wszystkie trzy zabory. Na wszystkich ziemiach polskich w kościołach i kapliczkach odprawiano msze za odzyskanie świętych kosztowności. O kradzieży koron klementyńskich rozpisywały się gazety w całej Europie. Świętokradztwo poruszyło też dwór w Petersburgu.
Konsekwencje Ufundowanie nowych koron i rekoronacja obrazu Po kradzieży koron klementyńskich papież Pius X, na przełomie 1909 i 1910 roku ufundował Czarnej Madonnie nowe korony. Uczynił to na prośbę ówczesnego przeora klasztoru jasnogórskich paulinów o. , za pośrednictwem arcybiskupa lwowskiego Józefa Bilczewskiego i ówczesnego szambelana papieskiego ks.