Wacław Jaxa-Aksentowicz (ur. 30 marca 1889 w Ceniowie, zm. 25 lutego 1924 we Lwowie) – major artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 30 marca 1889 w Ceniowie, w ówczesnym powiecie brzeżańskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Ludwika (1841–1925), podporucznika weterana powstania styczniowego.

Odbył obowiązkową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii w charakterze jednorocznego ochotnika. Na stopień kadeta rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1910 i wcielony do Pułku Armat Polowych Nr 30 w Przemyślu. W 1913 został mianowany chorążym rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1910. W czasie I wojny światowej walczył kolejno w szeregach Pułku Armat Polowych Nr 30, Dywizjonu Haubic Ciężkich Nr 10 i Pułku Artylerii Polowej Ciężkiej Nr 24. W międzyczasie został mianowany nadporucznikiem rezerwy ze starszeństwem z 1 lutego 1916, a później przemianowany na oficera zawodowego w tym samym stopniu i starszeństwie z 1 stycznia 1915.