Argumentacja przeciwna wskazała na to, że Palladiusz nie może unikać odpowiedzi na pytania, skoro wcześniej sam nalegał na organizację zgromadzenia i obiecał, że ich udzieli oraz na to, że nieprzybycie biskupów Wschodu jest kwestią zwyczaju a nie prawa (zakazu). W protokole z dyskusji znajduje się także zarzut stawiany przez Palladiusza, o stronniczość w jego prowadzeniu, w związku z czym biskupi zaproponowali aby strona ariańska sprowadziła również własnych protokolantów.
2. Materialną, w której strony rozmawiają o właściwych kwestiach teologicznych.
Zgromadzeni biskupi wymieniali kolejne odstępstwa od katolickiej doktryny. Nastawienie oskarżonych o herezję pozostawało jednak bez zmian dalece zachowawcze, konsekwentnie odmawiali oni szerokiej debaty. W trakcie dyskusji na temat natury Chrystusa padały pytania m.in. o to, czy strona ariańska uznaje Jego bóstwo. Głównym mówcą strony przeciwnej był Palladiusz, który wbrew prośbom biskupów unikał stwierdzenia, że: „Syn Boży jest prawdziwym Bogiem”, powtarzając: „jest prawdziwym Synem Bożym”Akta synodu, pkt 19..