Zbójka pięknostopa (Harpactira pulchripes) – gatunek pająka z rodziny ptasznikowatych (Theraphosidae). Jest endemitem Południowej Afryki.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1901 roku przez Reginalda Innesa Pococka. Jako miejsce typowe autor ten wskazał okolice Grahamstown i Beak Kloof w rejonie Jansenville na terenie Południowej Afryki.
Morfologia +PłećDługość ciałasamicado ok. 6 cmsamiecdo ok. 5 cm Ubarwienie nie wykazuje dymorfizmu płciowego. Karapaks jest ciemnomahoniowy z jedwabistym, złocistożółtym owłosieniem. Ciemniejsza barwa na karapaksie rozchodzi się promieniście od jego środka. Szczękoczułki są czarniawe z pasmem żółtego owłosienia w części górnej. Po zewnętrznej stronie szczękoczułka leżą szczecinki strydulacyjne rozmieszczone w pojedynczym, ukośnym szeregu. Barwa sternum i bioder jest czekoladowobrązowa. Na odnóżach dominuje jaskrawy błękit, tylko u młodych osobników są one bardziej szare. Opistosoma (odwłok) jest czarna z oliwkowym odcieniem, z wierzchu porośnięta jedwabistym, złocistożółtym owłosieniem, od spodu zaś owłosieniem oliwkowoczarnym.
Zachowanie i jad Ptasznik ten posiada silny jad, jest stosunkowo mało agresywny (w przypadku zagrożenia przyjmuje postawę obronną, ale w ostateczności ucieka).