Pracował również w bankowości, mediach i konsultingu. W 1994 został zastępcą dyrektora Biura Zarządu Telewizji Polskiej, kierowanej przez Wiesława Walendziaka, którego był bliskim współpracownikiem. W 1996 objął funkcję dyrektora Biura Planowania Strategicznego w tym przedsiębiorstwie. Od 1995 do 1997 pełnił funkcję zastępcy dyrektora departamentu marketingu w Polskim Banku Inwestycyjnym. W 1997 był zastępcą dyrektora biura promocji i informacji w PKO BP, odpowiadał za kampanie reklamowe tego banku. W 1999 był pełnomocnikiem ds. projektów inwestycyjnych w warszawskim przedsiębiorstwie Dom Development. W latach 2002–2005 zajmował się wartościowaniem stanowisk pracy w Polsce i na Ukrainie dla amerykańskiej firmy oraz przygotowaniem planu restrukturyzacji spółki TP Teltech.

Od stycznia 1998 do marca 1999 był sekretarzem stanu i zastępcą szefa KPRM w rządzie Jerzego Buzka. Uczestniczył we wprowadzaniu przez ten gabinet reformy emerytalnej w 1999. W 2001 podczas negocjacji finansowych w sprawie uruchomienia Telewizji Familijnej reprezentował interesy franciszkanów jako posiadacza koncesji. W 2003 razem z Wiesławem Walendziakiem wziął udział w założeniu prawicowego think tanku pod nazwą Instytut Środkowoeuropejski. Był członkiem Opus Dei.