Został orędownikiem jidyszyzmu. W 1903 roku współtworzył dziennik „Der Frajnd”, a gdy w 1905 roku uzyskał zgodę władz na publikację jidyszowego dziennika „Der weg”, przeniósł się do Warszawy. Pomimo poczytności w 1907 roku zakończono działalność dziennika, po części ze względu na konkurencję w postaci taniej i sensacyjnej gazety „Jidiszes Togbłat” Samuela Jackana. Pryłucki kontynuował pracę w powstałym w miejscu „Der Frajnd” dziennika „Unzer Leben”, publikował także na łamach jidyszowego „Di naje cajtung” i hebrajskiego „Ha-Jom”. W 1910 roku, wraz z Hilelem Cajtlinem i Mosze Justmanem, współzałożył popularny dziennik „Der Moment”, którego nazwa pochodziła od rubryki prowadzonej przez Pryłuckiego w „Unzer Leben”. Gazeta ukazywała się do września 1939 roku, a jej redaktorem naczelnym został syn Pryłuckiego Noach.

Po wybuchu II wojny światowej Pryłucki znalazł się w getcie warszawskim, gdzie podyktował jednej z córek swe wspomnienia. Ich część zachowała się w Archiwum Ringelbluma.