Anđelko Vuletić (ur. 6 lutego 1933 w Trebinju, zm. 21 października 2021 w Zagrzebiu) – jugosłowiański poeta, pisarz, dramaturg i tłumacz pochodzenia chorwackiego.
Życiorys Po ukończeniu szkoły w rodzinnym Trebinju w 1953 rozpoczął studia na Uniwersytecie Sarajewskim, ale po roku został aresztowany pod zarzutem prowadzenia działalności antypaństwowej. Po zwolnieniu z więzienia nie mógł kontynuować studiów w Sarajewie i dokończył studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu w Belgradzie. Po studiach pracował jako nauczyciel w Sarajewie. W 1992 przeniósł się do Zagrzebia. Był uważany za zwolennika prawicowej partii HDZ Franjo Tuđmana.
Twórczość Dorobek pisarski Vuleticia obejmuje ponad 50 dzieł, w tym powieści, tomiki poezji, dramaty i literaturę dziecięcą. Był tłumaczem literatury francuskiej i węgierskiej. W 1965 otrzymał nagrodę Stowarzyszenia Pisarzy Bośni i Hercegowiny. Jedna z jego powieści Dva hrama, dvije razvaline, będąca krytyką systemu komunistycznego powstała w 1969, ale mogła się ukazać dopiero w roku 1994.
W Polsce ukazały się trzy książki Vuleticia w tłumaczeniu Grzegorza Łatuszyńskiego (Dusze na kiju klonowym, Dziewiąty cud na wschodzie, Żarliwość i gwałt). Utwory Vuleticia w polskim przekładzie ukazały się także w antologii Żywe źródła, w tłumaczeniu Łucji Danielewskiej (wyd.