pracownikiem naukowym Sekcji Dokumentacji Instytutu Śląskiego we Wrocławiu.
Równocześnie z pracą zawodową w roku akademickim 1945/1946 rozpoczął studia na Wydziale Prawno-Administracyjnym Uniwersytetu Wrocławskiego. W trakcie studiów brał również aktywny udział w seminarium prawa politycznego oraz seminarium ekonomii politycznej (pełniąc tam funkcję sekretarza). Będąc studentem IV roku prawa – 1 września 1948 r. został asystentem kierowanej przez prof. Wincentego Stysia Katedry Ekonomii Politycznej. W 1949 r. ukończył studia, uzyskując dyplom magistra. W 1950 r. został starszym asystentem, a w 1951 r. adiunktem. Stopień doktora uzyskał 16 grudnia 1950 r. na podstawie rozprawy Polskie szkolnictwo średnie na Śląsku Opolskim w latach 1921–1929 na tle struktury społecznej ludności i obowiązujących przepisów prawnych (promotor prof. Seweryn Wysłouch). Po śmierci prof. Stysia w 1960 r. objął kierownictwo Katedry Ekonomii Politycznej na Wydziale, które sprawował do 30 września 1965 r.