Ponownie pracował następnie w Angoli, pełnił funkcje zastępcy rektora i rektora powołanego za czasów kolonialnych uniwersytetu (później przekształconego w Universidade Agostinho Neto). Po rewolucji goździków z 1974 powrócił do Portugalii, został nauczycielem akademickim w instytucie politechnicznym w Vila Real, przekształcanym potem kolejno w Instituto Universitário de Trás-os-Montes e Alto Douro (IUTAD) oraz Universidade de Trás-os-Montes e Alto Douro (UTAD). W latach 1979–1980 przewodniczył portugalskiemu towarzystwu geologicznemu. W 1980 objął stanowisko rektora instytutu uniwersyteckiego IUTAD. W latach 1985–1987 pełnił funkcję sekretarza stanu do spraw szkolnictwa wyższego w administracji rządowej. Został następnie rektorem uniwersytetu UTAD. W styczniu 1990 stanął na czele nowo utworzonego ministerstwa środowiska, dołączając do drugiego gabinetu Aníbala Cavaco Silvy; urząd ten sprawował do kwietnia 1991.
Na UTAD kierował następnie założonym przez siebie instytutem badawczo-rozwojowym ITIDAI. Wcześniej (w 1986) zorganizował na tej uczelni muzeum geologii.
Odznaczenia Order Edukacji Publicznej klasy II (1984) i I (1994)
Przypisy
Kategoria:Portugalscy ministrowie środowiska Kategoria:Portugalscy naukowcy Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Lizbońskiego (1911–2013) Kategoria:Odznaczeni Orderem Edukacji Publicznej Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Portugalii Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2006