Na parapodiach segmentów szczecinkonośnych (chetigerów) przedniej części ciała nie występują przysadziste haczyki.
Ekologia i występowanie Wieloszczety te zasiedlają wody morskie i słonawe. Larwami są trochofory wchodzące w skład zooplanktonu. Późniejsze stadia należą do zoobentosu. Żyją zagrzebane w osadach na dnie mórz. Wybierają podłoże piaszczyste lub muliste. W wodach polskiego Morza Bałtyckiego stwierdzony został tylko S. balticum.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1961 roku przez Jörgena Lützena. Autor ten zaliczył doń wszystkie Sphaerodoridae o krótkim ciele, gatunkiem typowym wyznaczając Sphaerodorum claparedii. W 1974 roku Kristian Fauchald dokonał rewizji światowej fauny Sphaerodoridae, zawężając definicję rodzaju Sphaerodoridium do form o krótkim ciele, szypułkowatych guzkach makroskopowych i krótkim czułku środkowym, w praktyce ograniczając go do gatunku typowego i czyniąc ów rodzaj monotypowym. W późniejszych latach definicja rodzaju ulegała kolejnym zmianom, np. w 2018 roku autorzy World Polychaeta database umieszczali w nim trzy gatunki;