Był on pod wpływem idei Charlesa Darwina, który twierdził, że ludzie są po prostu innym gatunkiem zwierząt, zaznaczając, że inne zwierzęta nie gotują swojego pokarmu.
W 1904 roku Bircher-Benner otworzył w górach pod Zurychem sanatorium pod nazwą „Lebendinge Kraft” lub „Vital Force” – termin techniczny w ruchu Lebensreform, który dotyczył przede wszystkim energii słonecznej; on i inni wierzyli, że energia ta była bardziej „skoncentrowana” w roślinach, niż w mięsie, i zmniejszała się pod wpływem gotowania. Pacjenci kliniki byli karmieni surową żywnością, w tym musli, które tam produkowano. Chociaż idee te były odrzucane przez naukowców i ówczesną medycynę jako znachorstwo, zdobyły zwolenników w niektórych środowiskach.
Kariera Wigmore była jedną z pierwszych osób, które spopularyzowały idee surowej żywności w USA.
Motywowały ją również biblijna historia króla Nabuchodonozora, opisaną w Księdze Daniela 4:33, która głosiła, że „został on wygnany od ludzi i jadł trawę jak wół, a jego ciało było mokre od rosy niebios, aż jego włosy wyrosły jak orle pióra, a jego paznokcie jak ptasie pazury”, jak również psy jedzące trawę, podczas choroby.