Twierdziła, że AIDS powstaje z „niezdolności organizmu do przyswajania spożywanego pokarmu” i za około 400 dolarów (około 700 dolarów w 2016 roku) sprzedawała lekcje przygotowywania „energetycznej zupy enzymatycznej”, która według niej pozwalała organizmowi osoby zakażonej całkowicie pozbyć się wirusa. Została natomiast zwolniona z zarzutów na podstawie Pierwszej Poprawki, ponieważ twierdzenia te nie zostały uznane za roszczenia handlowe, ale nakazano jej, aby nie przedstawiała się jako lekarz wykwalifikowany do leczenia chorób i schorzeń.
Dydaktyk zdrowotny William T. Jarvis zauważył, że:
W 1988 roku prokurator generalny Massachusetts pozwał Wigmore za twierdzenie, że jej „zupa z enzymów energetycznych” może wyleczyć AIDS. Sędzia hrabstwa Suffolk, Robert A. Mulligan, orzekł, że poglądy Wigmore na temat sposobów walki z AIDS są chronione przez Pierwszą Poprawkę, ale nakazał jej zaprzestać reprezentowania siebie jako lekarza lub osoby licencjonowanej w jakikolwiek sposób do leczenia chorób. Nie po raz pierwszy Wigmore naraziła się na naruszenie prawa. W 1982 roku prokurator generalny Massachusetts pozwał Wigmore za twierdzenie, że jej program może zredukować lub wyeliminować potrzebę stosowania insuliny u diabetyków i może wyeliminować potrzebę rutynowych szczepień ochronnych u dzieci.