Zygmunt Wincenty Górka (ur. 19 lipca 1927 w Poznaniu, zm. 5 lipca 2022) – polski chirurg i profesor nauk medycznych, uczestnik Powstania Warszawskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie z tradycjami lekarskimi: jego ojciec Zygmunt był chirurgiem, a matka Zofia – dermatologiem. Szkołę podstawową ukończył w Poznaniu tuż przed wybuchem II wojny światowej. Na początku okupacji razem z rodziną przeniósł się do Końskich, gdzie kontynuował naukę już podczas wojny na tajnych kompletach. W 1942 roku, jako piętnastolatek, wstąpił w szeregi Armii Krajowej. Po przeszkoleniu, które odbyło się na terenie Końskich, otrzymał stopień kaprala.
Udział w Powstaniu Warszawskim W czasie Powstania służył w randze kaprala w kompanii rotmistrza Adama Rzeszotarskiego ps. „Żmija” na Żoliborzu. Na początku posługiwał się pseudonimem „Żak”, a w późniejszym okresie pseudonimem „Zawrat”. W pierwszych dniach sierpnia został dowódcą jednej z drużyn 224. plutonu. Służył przede wszystkim na rowie przeciwczołgowym w okolicy obecnej Wisłostrady i Placu Wilsona. Do jego obowiązków należało także szkolenie innych powstańców z obsługi broni.
Po Powstaniu trafił do obozu jenieckiego Stalag XI A pod Magdeburgiem.