Od 1952 kierował Katedrą Zoologii na Wydziale Zoologicznym UJ. W 1953 przeszedł do powstałej Wyższej Szkoły Rolniczej, gdzie w 1957 został profesorem nadzwyczajnym, przez cały czas pracy kierował Wydziałem Zootechniki. Od 1958 przeprowadził się do Warszawy i związał zawodowo z SGGW, w 1964 został profesorem zwyczajnym, kierował Zakładem Entomologii Stosowanej od 1964 do przejścia na emeryturę w 1978.
Praca naukowa Zajmował się ochroną roślin, prowadził badania nad biologią i zwalczaniem mszyc i czerwców (Hemiptera, Sternorrhyncha); faunistyką, fizjografią i biologią czerwców (Hemiptera: Coccinea), a szczególnie misecznikowate (Coccidae). Zajmował się też zoologią stosowaną i historią nauk zoologicznych. Zainicjował badania nad czerwcami, był autorem monograficznego opracowania misecznikowatych jako szkodników roślin sadowniczych i ozdobnych, przygotował pierwszy w Polsce katalog czerwców, opisał 3 nowe gatunki, był autorem monograficznego opracowania biografii i spuścizny naukowej polskich zoologów. Jego dorobek naukowy obejmuje 130 publikacji naukowych w tym kilka poradników i podręcznikówWiadomości Entomologiczne, tom XX, suplement: Almanach entomologów polskich XX wieku, wyd. Poznań 2001, s.