12 czerwca 1917 wystąpił do Tymczasowej Rady Stanu o przyznanie mu obywatelstwa Królestwa Polskiego. Był odnotowany także w 6 Pułku Piechoty III Brygady Legionów Polskich. Podjął też studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, które jednak okazały się trudne do pogodzenia ze służbą wojskową.
Przeniósł się do Krajowej Szkoły Kupieckiej w Przemyślu, którą ukończył w 1918. W tym czasie też pracował w cukrowni w Chodorowie, należącej do arystokratycznej rodziny Lanckorońskich. Łączył teorię handlu z praktyką gospodarczą.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił ponownie do Wojska Polskiego.
W czasie urlopu w roku akademickim 1919/1920 rozpoczął studia na dwóch kierunkach: handlowym i dyplomatyczno-konsularnym w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie, przemianowanej w 1933 na Szkołę Główną Handlową w Warszawie.
W latach 20. pracował początkowo jako nauczyciel przedmiotów handlowych w państwowej Szkole Męskiej w Łodzi.
W 1924 obronił pracę dyplomową Rozbiory Polski w świetle prawa międzynarodowego.
Pomimo rezygnacji ze studiów prawniczych tematyka prawnicza była mu bliska. Uzyskał tytuł magistra za pracę Makler okrętowy i przewoźnik morski.