Wyrastający na brzusznej stronie parapodium cirrus jest zwykle nieco od niego dłuższy (na przednich segmentach zwykle nieco krótszy) i najczęściej ma kształt butelkowaty z szerszą częścią nasadową i węższą odsiebną, rzadziej jest on palcowaty, a u jednego gatunku stwierdzono cirrusy stożkowate.
Ekologia i występowanie Zwierzęta morskie, bentosowe. Występują w wodach płytkich, na szelfach kontynentalnych, batialu i abisalu. Rozprzestrzenione są kosmopolitycznie. Znane są z wód oceanów Arktycznego, Atlantyckiego, Indyjskiego, Spokojnego i Antarktycznego.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadził w 1843 roku Anders Sandøe Ørsted jako takson monotypowy z jednym gatunkiem, Sphaerodorum flavum, który to został później zsynonimizowany z opisanym przez Heinricha Rathkego w tym samym roku, lecz kilka miesięcy wcześniej Ephesia gracilis. Początkowo do rodzaju zaliczano tak formy o ciele długim, jak i krótkim. W 1883 Georg Marius Reinald Levinsen zawęził definicję rodzaju do form o długim ciele i dwóch podłużnych szeregach guzków makroskopowych z papillami końcowymi. W 1911 roku Pierre Fauvel zdiagnozował rodzaj jako mający więcej niż dwa szeregi takich guzków. W 1961 roku Jörgen Lützen zaliczył do rodzaju tylko formy o ciele długim, te o ciałach krótkich wydzielając do rodzaju Sphaerodoridium. W 1967 roku J.H.