Goya był utalentowanym i wziętym portrecistą, jego karierze nie zaszkodziła głuchota, na którą cierpiał po przebytej w 1792 roku chorobie. Malował członków rodziny królewskiej, arystokracji, burżuazji, duchownych, polityków, bankierów, wojskowych oraz ludzi związanych z kulturą. Często portretował też swoich przyjaciół z kręgu liberałów i ilustrados. Był miłośnikiem teatru i namalował podobizny znanych aktorów i aktorek takich jak: Rita Luna, Rosario Fernández „Tyranka” czy Isidoro Máiquez. Antonię Zárate sportretował dwukrotnie. Starszy portret znajduje się w kolekcji National Gallery of Ireland.
Według Calva Serrallera obraz mógł zostać zamówiony przez Antonia Gila de Zárate, syna portretowanej, po jej śmierci w 1811 roku. Goya mógł użyć poprzedniego portretu jako wzoru, co tłumaczyłoby niemal identyczny kontur ust i nosa oraz ułożenie kosmyków włosów opadających na czoło. Może to być jeden z obrazów wspomnianych przez Valentína Cardererę, według którego syn aktorki posiadał dwa portrety matki namalowane przez Goyę w 1810 i 1811.