zagrała pierwszą większą rolę i stworzyła charakterystyczną postać, dzięki której mogła rozpocząć karierę w horrorach.

Była znana z nonszalanckiego podejścia do rozbierania się przed kamerą i uznawała je za nieodłączną część pracy aktorskiej, a także mówiła o sobie, że prawdopodobnie nakręciła najwięcej scen pod prysznicem w historii Hollywood. Łącznie zagrała w ponad 200 filmach, głównie w niskobudżetowych horrorach klasy B produkowanych na potrzeby wypożyczalni VHS. U szczytu kariery próbowała przejść do kina głównego nurtu, ale zniechęciła się, gdy okazało się, że tylko niszowe kino gwarantuje jej role bez udziału w castingach. Występy w tych filmach sprawiły, że jako jedna z kilku aktorek (m.in. wraz z Michelle Bauer i Linneą Quigley) otrzymała pod koniec lat 1980. tytuł królowej krzyku. Jej popularność zwiększały dodatkowo nagie sesje publikowane w magazynach erotycznych.

W latach 1990. nastąpił schyłek ery horroru i królowych krzyku, a jej kariera zaczęła zwalniać i Stevens zaczęła dostawać już tylko mniejsze role, a pod pseudonimem zaczęła występować także w thrillerach erotycznych. W XXI w.