Geneza Po porażce Francji w Wietnamie i podziale kraju wzdłuż siedemnastego równoleżnika, rząd Stanów Zjednoczonych zaczął obawiać się konsekwencji niestabilności całego regionu Azji Południowo-Wschodniej. Stany Zjednoczone obawiały się, że komunizm rozprzestrzeni się z niestabilnego Wietnamu na inne kraje w tym regionie, między innymi Laos. Zgodnie z doktryną powstrzymania, Stany Zjednoczone postanowiły podjąć działania mające na celu zatrzymanie szerzenia się komunizmu w tej części świata. Zapewnienie bezpieczeństwa w Laosie oznaczałoby ustabilizowanie sytuacji w pozostałych krajach regionu. Z tego powodu Stany Zjednoczone nie mogły dopuścić do przejęcia władzy w Laosie przez komunistyczny ruch Pathet Lao.
Na ówczesne zaangażowanie amerykańskie w Laosie miał wpływ konflikt laotański. W 1953 roku Francja, pod naciskiem USA i napiętej sytuacji wewnętrznej, formalnie przyznała Laosowi niepodległość, co zostało potwierdzone postanowieniami konferencji genewskiej w 1954 roku. Przez trzy dekady sytuacja w Laosie była daleka od stabilizacji. Walkę między sobą toczyli konserwatyści księcia Boun Ouma, którzy skupieni byli wokół armii przeciwko zwolennikom neutralności państwa Souvanna Phoumy i Pathet Lao Souphanouvonga.