Żydzi, którzy osiedlali się w powiecie ostrowskim, początkowo trudnili się rolnictwem. Stopniowo ich ziemie przejmowali chłopi, a Żydzi przenosili się do osad i miast, gdzie zajmowali się rzemiosłem i handlem. W 1765 roku w Ostrowi w 15 domach mieszkało 20 rodzin żydowskich płacących podatki. W okolicznych wsiach dodatkowo mieszkało 45 Żydów. W 1792 roku miasto liczyło 867 mieszkańców, w tym 135 Żydów. Żydzi utrzymywali się z handlu, rzemiosła i dzierżawy. Żydzi mieszkający w Ostrowi i okolicach przybyli z centralnej Polski i Litwy. Narodził się specyficzny dialekt jidysz, łączący charakterystyczne elementy polskie i litewskie.
Pomimo formalnego zakazu osiedlania się Żydów w Ostrowi, w 1808 roku mieszkało tu 328 Żydów. Stanowili 34% ogółu mieszkańców. W XIX wieku liczba Żydów w Ostrowi systematycznie rosła. Spowodowane było polityką Królestwa Kongresowego. Chodziło o to, by znacznie zmniejszyć liczbę Żydów na wsi. W 1827 roku w mieście było 809 Żydów;