W 1959 we Wrocławskim Teatrze Pantomimy rozpoczął wieloletnią współpracę z Henrykiem Tomaszewskim przy dwóch pantomimach – Woyzeck Georga Büchnera i Maski Arlekina.
W latach 1966–1967 pełnił funkcję głównego scenografa Teatru Klasycznego. W 1973 w Teatrze Wielkim w Łodzi zadebiutował jako reżyser komedii Williama Shakespeare’a Wesołe kumoszki z Windsoru. W 1976 w Teatrze im. C.K. Norwida w Jeleniej Górze wyreżyserował Don Juana Moliera z Maciejem Staszewskim w roli tytułowej; spektakl został uhonorowany nagrodą na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Ameryki Łacińskiej w Caracas, a także odbył tournée po krajach Ameryki Południowej (występy w Bogocie) i Ameryce Centralnej (w Panamie i San José). W latach 1982–1999 jako scenograf był związany z warszawskim Teatrem Polskim, a w latach 1987–1988 pracował w toruńskim Teatrze im. Horzycy.