Prawdopodobnie około 1200 roku Tazumal zostało opuszczone, jednak niektóre znaleziska z późniejszego okresu sugerują, że życie kulturowo-religijne przetrwało do XV wieku.
Na początku XX wieku Jorge Lardé przeprowadził pierwsze badania i opisał największą piramidę w Tazumal. W latach 40. XX wieku amerykański archeolog John M. Longyear zapoczątkował prace archeologiczne, które kontynuowali Stanley H. Boggs, Alfred V. Kidder, William R. Coe i Robert J. Sharer. W 1987 roku Paul Amaroli natrafił na budowle z wczesnego okresu klasycznego, kiedy to po opuszczeniu ośrodków w El Trapiche i Casa Blanca, Tazumal zaczęło się rozwijać, stając się religijnym centrum rejonu Chalchuapa.
Z okresu klasycznego pochodzą też najważniejsze budowle, w tym główny kompleks architektoniczny, tzw. Struktura B1-1, który na przestrzeni wieków był wielokrotnie przebudowywany. W jego wnętrzu natrafiono na ceramiczne naczynie zawierające fragmenty jadeitu, muszli, zwierzęce kości i ślady czerwonego pigmentu. Natomiast w samym w mieście odkryto trzy złote ozdoby pochodzące z VIII wieku n.e., które uznawane są za najwcześniejsze metalowe przedmioty pochodzących z obszaru Mezoameryki.
Przypisy
Kategoria:Miasta Majów w Salwadorze