Jerzy Brzeziński (ur. 23 stycznia 1926 we Lwowie, zm. 10 maja 1990 we Wrocławiu) – polski lekarz dentysta, specjalista chirurgii stomatologicznej i fizjologii narządu żucia, wykładowca akademicki.
Życiorys Urodził się 23 stycznia 1926 r. we Lwowie. Studiował na Oddziale Stomatologii Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1958 podjął pracę w Katedrze Histologii i Embriologii Akademii Medycznej we Wrocławiu, a dyplom lekarza dentysty odebrał 18 maja 1959 r. W tej katedrze pracował kolejno na stanowiskach zastępcy asystenta, asystenta i adiunkta, a w latach 1967–1970 pracował na stanowisku adiunkta w Klinice Chirurgii Stomatologicznej, a po wyodrębnieniu Katedry i Zakładu Chirurgii Stomatologicznej przeszedł do nowej jednostki w 1970 r.
Stopień doktora uzyskał w 1966 r. pod kierunkiem prof. Tadeusza Szczęsnego Owińskiego, w 1971 r. uzyskał stopień specjalisty II stopnia z zakresu chirurgii stomatologicznej, a w 1979 r. stopień doktora habilitowanego i został mianowany docentem w swojej katedrze, a rok później objął funkcję zastępcy kierownika zakładu. W latach 1981–1984 pełnił funkcję prodziekana ds. stomatologii Wydziału Lekarskiego, a przez w latach 1984–1990 dziekana wydziału. W 1989 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego.