Film z 1976 z udziałem Roberta Redforda w roli Woodwarda (i Dustina Hoffmana jako Bernsteina) przyniósł sławę dziennikarzom i wywołał falę zainteresowania dziennikarstwem śledczym.
Książka i film przyczyniły się także do powstania jednej z największych waszyngtońskich tajemnic: pojawiła się postać tajemniczego informatora Woodwarda, nazywanego „Głębokim Gardłem” (taki tytuł nosił popularny w tamtym okresie film pornograficzny). Woodward postanowił chronić tożsamość informatora aż do jego śmierci lub zgody na ujawnienie. Przez ponad trzydzieści lat jedynymi osobami znającymi jego tożsamość byli Woodward, Bernstein i Bradlee. Dopiero w maju 2005 (w wywiadzie dla „Vanity Fair”) informator ujawnił się jako były zastępca dyrektora Federalnego Biura Śledczego, Mark Felt. Woodward potwierdził jego tożsamość.
Późniejsza kariera Woodward kontynuował pisanie książek i reportaży dla „Washington Post”, przejmując jednocześnie obowiązki zastępcy wydawcy gazety. Skupił się na pisaniu o sprawach prezydenckich, wywiadowczych, opisywaniu działalności takich instytucji, jak Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych, Pentagon, Rezerwa Federalna.