W szeregach C. K. Armii w grupie urzędników zaopatrzenia wojskowego od około 1903 do około 1910 był akcesistą zaopatrzenia w rezerwie. Następnie został przeniesiony do ewidencji C. K. Obrony Krajowej i zweryfikowany w stopniu akcesisty zaopatrzenia w grupie nieaktywnych urzędników zaopatrzenia obrony krajowej z dniem 1 stycznia 1903 i przydzielony do 36 pułku piechoty w Kołomyi od około 1912, a od około 1913 w tym samym charakterze figurował w rezerwie. Podczas I wojny światowej został awansowany na oficjała zaopatrzenia w stosunku ewidencji z dniem 1 listopada 1914. Pomiędzy 1914 a 1916 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi Cywilnej na wstążce Medalu Waleczności.
W niepodległej II Rzeczypospolitej pozostawał nauczycielem. W latach 20. pracował w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Sandomierzu przy ulicy Długosza 7, ucząc tam historii i geografii.
Zmarł 29 maja 1947 w Krakowie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC8, rząd 9, nr grobu 4). Miał synów: Władysława (1920–2007) i Jana (1924–1997).
Uwagi
Przypisy