mały|„Bóg się rodzi” w wykonaniu artystów studia Accantus mały|„Bóg się rodzi” w wykonaniu kwartetu „Polonia” (1915) Pieśń o Narodzeniu Pańskim – utwór Franciszka Karpińskiego, popularnie znany jako „Bóg się rodzi”, nazywany czasem królową polskich kolęd.
Historia Tekst pieśni powstał w epoce oświecenia. Jego autorem był poeta Franciszek Karpiński. Napisany przed 1790 rokiem hymn, opublikowany został w zbiorze Pieśni nabożne wydanym w drukarni bazylianów w Supraślu w 1792 roku. Pieśń bożonarodzeniowa miała powstać na zamówienie księżnej marszałkowej Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej w Dubiecku lub Zabłudowie, gdzie Karpiński był guwernerem. Pierwsze wykonanie kolędy miało miejsce w Boże Narodzenie w 1792 roku w Starym Kościele Farnym w Białymstoku.
Pieśń składa się z pięciu zwrotek, każda po osiem ośmiozgłoskowych wersów. Występują rymy dokładne, żeńskie, krzyżowe. Łańcuch oksymoronów w tekście, np. „blask ciemnieje” uwydatnia znaczenie cudu, jaki miał miejsce w stajence betlejemskiej. Refren po każdej strofie stanowią słowa zaczerpnięte z prologu Ewangelii św. Jana (J 1,14): „A Słowo Ciałem się stało i mieszkało między nami”. Piąta strofa rozpoczynająca się słowami: „Podnieś rękę, Boże Dziecię, błogosław Ojczyznę miłą”, nadaje pieśni charakter narodowy.