problemami geologicznymi masywów skalnych, występowaniem i rozmieszczeniem pierwiastków towarzyszących (jak ren, arsen, rtęć, ołów i inne) oraz ich znaczeniem w procesach technologicznych, możliwości wykorzystania i oddziaływania na środowisko przyrodnicze, występowaniem złóż soli w kopalniach rud miedzi, badaniami wytrzymałościowymi skał, w tym skał modelowych i ich wykorzystanie w praktyce górniczej, ochroną środowiska gospodarki surowcowej, badaniami zagrożenia gazowego związanego z obecnością siarkowodoru w warstwach stropowych kopalni rud miedzi.
Za udział w opracowaniu teorii na temat: „Pochodzenie lubińskich złóż miedzi w świetle analizy sedymentologicznej” otrzymał w 1974 Nagrodę Sekretarza Naukowego PAN. W 1980 został nominowany przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa na członka Rady Geologicznej. W latach 1993–2001 był członkiem Sekcji Wiertnictwa i Górnictwa Otworowego Komitetu Górnictwa PAN. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego powołał go w 2010 na członka Komisji do spraw Zagrożenia Wyrzutami Gazów i Skał w Podziemnych Zakładach Górniczych Wydobywających Rudy Metali. W latach 2007–2014 był członkiem Sekcji Rud Metali Komitetu Górnictwa PAN w Krakowie.