Samodzielna Dywizja Kawalerii – wielka jednostka kawalerii Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.

Formowanie i walki Samodzielna Dywizja Kawalerii powstała formalnie w połowie lipca 1920 z oddziałów kawalerii walczących w składzie ukraińskich dywizji piechoty. W momencie powołania liczyła około sześciuset żołnierzy. Walczyła w obronie Zbrucza i pod Husiatynem. W sierpniu 1920 biła się pod Monasterzyskami. Podczas polskiej ofensywy w Galicji Wschodniej, 15 września przerwała front sowiecki i we współdziałaniu z polską 8 Dywizją Piechoty dokonała oskrzydlenia sowieckich oddziałów. Pod Tarnopolem dokonała obejścia i wyszła na tyły nieprzyjaciela tym samym uniemożliwiając mu zajęcie obrony na linii Seretu. Od 25 do 28 września walczyła o Płoskirów i Starokonstantynów.

Struktura organizacyjna Skład w lipcu 1920: dowództwo dywizji pułk Czarnych Zaporożców (z 1 Zaporoskiej Dywizji Strzelców) pułk im.