Ludwig Bernhard (ur. 6 lipca 1875 w Berlinie, zm. 16 stycznia 1935 tamże) – niemiecki ekonomista.
Życiorys Był synem Leopolda (fabrykanta, protestanta pochodzenia żydowskiego) i Clary.
Studiował politologię i inżynierię mechaniczną w Monachium i Berlinie. Habilitował się w Berlinie. Od 1903 był wykładowcą na Friedrich-Wilhelms-Universität w Berlinie, a od 1904 profesorem na Akademii Królewskiej w Poznaniu. W 1906 został profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie w Greifswaldzie, a w 1907 na Uniwersytecie w Kolonii. W 1909 wrócił do Berlina, gdzie objął stanowisko profesora nauk politycznych na Friedrich-Wilhelms-Universität.
Początkowo zajmował się zagadnieniami płacowymi, a następnie poświęcił się kwestii walki narodowej z Polakami, w tym sposobami eliminacji ich z życia gospodarczego Prus. Bezpośrednio przed wybuchem I wojny światowej włączył się w dyskurs na temat niemieckiej polityki społecznej, krytykując ją, m.in. za „histerię emerytalną“. W ostatnich latach życia studiował zagadnienia związane z gospodarką faszystowską.