Wieża spadochronowa w Krakowie – wieża spadochronowa zbudowana w 1953 roku w Nowej Hucie na terenie Łąk Nowohuckich. Miała 48 metrów wysokości. Została rozebrana w latach 70. XX wieku.
Historia Rozwojem lotnictwa i sportu spadochronowego po wojnie zajmowała się Liga Lotnicza, która powstała w 1948 roku. Jej zadaniem było utrzymywanie szkół lotniczych, lotnisk sportowych i szybowisk, modelarni i wież spadochronowych.
Pomysł zbudowania wieży spadochronowej w Nowej Hucie powstał już w 1951 roku. Wybrano lokalizację, co nie było łatwe, bo teren był podmokły i przygotowano wykopy pod fundamenty. Prace rozpoczęto jesienią i przeciągnęły się do lutego 1952 roku. Kopano fundamenty, które miały być głębokie na 3 metry. Niestety już na poziomie 2,40 metra w wykopie pokazała się woda. W związku z tym zaplanowano wykopanie 20 studni o głębokości 6 metrów. Po wypełnieniu mieszaniną kamieni i cementu jako tzw. sztuczna skała miały stać się podstawą pod fundamenty wieży.
Konstrukcję wieży dostarczyła i podarowała (nieodpłatnie) jednostka wojskowa. Ponieważ zapał się skończył, do pomysłu wrócono po kilku latach w 1953 roku. Projekt przygotował Jan Gołąbek z Krakowskiej Spółdzielni Technicznej.