Grzbietowa strona ciała pozbawiona jest brodawek (papilli). Parapodia są jednogałęziste – tylko neuropodium jest dobrze rozwinięte, występują jednak na nich oba cirrusy, grzbietowy (dorsalny) i brzuszny (wentralny). Acikule mają główkowato zgrubiałe wierzchołki, a te w parapodiach chetigerów od drugiego do piątego są dwukrotnie grubsze niż w parapodiach pozostałych chetigerów. Cirrusy grzbietowe są dobrze rozwinięte, gładkie, maczugowate, długości czułków lub nieco dłuższe; część z nich ma ziarnistości, wskutek których sprawiają wrażenie członowanych. Cirrusy brzuszne są długie, palcowate, dłuższe od płatów parapodialnych i szczecin, zaopatrzone w przysadziste cirrofory i cienkie wierzchołki. Począwszy od chetigeru pierwszego pojedyncze szczecinki grzbietowe proste (niezłożone) są lekko zakrzywione, jednozębne i piłkowane na brzegu, a począwszy od chetigeru szóstego zaopatrzone w przezroczysty kapturek u szczytu. Szczecinki brzuszne proste nie występują. Począwszy od pierwszego chetigeru występują szczecinki złożone o krótkich, dwuzębnych blaszkach, a od chetigeru szóstego takie o blaszkach wydłużonych, zaopatrzonych w dwa ząbki przedkońcowe i lekko piłkowanych oraz takie o blaszkach niewyraźnie rozdwojonych.