Działalność społeczna Mierzyńskiego cechowała pasja społecznikowska przejawiająca się jego działalnością w licznych organizacjach. Działał w Stowarzyszeniu Zawodowym Robotników Przemysłu Włóknistego „Jedność”, w Polskim Towarzystwie Krajoznawczym, w Towarzystwie Oświatowym „Wiedza”, w Towarzystwie Zwolenników Rozwoju Fizycznego, w Towarzystwie Krzewienia Oświaty i funkcjonującym pod jego patronatem Uniwersytecie Powszechnym, w Międzyzwiązkowej Sekcji Kulturalno-Oświatowej OKZZ i w Towarzystwie Uniwersytetu Robotniczego (TUR).

Jako lekarz zaangażował się w walkę z nierządem nieletnich, pracował w Radzie Sekcji Walki z chorobami wenerycznymi, wchodził w skład Delegacji Wydziału Zdrowotności Publicznej. Przez wiele lat działał w Zarządzie Patronatu nad Więźniami oraz w Radzie Miejskiego Patronatu Prawnego Opieki Społecznej. Był zaangażowany w obronę interesów zubożałych mas lokatorskich w Towarzystwie „Lokator”, którego był współzałożycielem, a następnie przez kilkanaście lat prezesem. Działał również w Centralnym Związku Lokatorów w Polsce oraz w Delegacji Mieszkaniowej przy Urzędzie Mieszkaniowym w Łodzi, a następnie jako przewodniczący Inspekcji Mieszkaniowej, w końcu jako członek Komitetu Rozbudowy Miasta.