Historia pociągów pancernych thumb|Pociąg pancerny „Śmiały”. Na pierwszym planie wagon artyleryjski thumb|Wnętrze wagonu pociągu pancernego „Śmiały”. Żołnierze przy armacie na stanowisku bojowym thumb|Pociąg pancerny „Hallerczyk” w czasie wojny polsko-bolszewickiej thumb|Pociąg pancerny z okresu 1918/1919 thumb|Pociąg pancerny z ruchomymi wieżyczkami thumb|Sowiecki pociąg pancerny zdobyty przez żołnierzy 14 DP
Pociągi pancerne były najważniejszą częścią składową polskiej broni pancernej. Odegrały istotną rolę w wojnie polsko-sowieckiej. Dzięki stosunkowo silnemu uzbrojeniu i dużej ruchliwości, odgrywały rolę ruchomych odwodów. Używane też były do realizowania wypadów w głąb obrony przeciwnika, patrolowania obszarów nieobsadzonych przez własne wojska, podwożenia posiłków czy współdziałania z oddziałami kawalerii. W okresie wojny na froncie działało około osiemdziesięciu polskich pociągów pancernych. Obok stosunkowo nowoczesnych i dobrze opancerzonych, występowały pociągi prowizoryczne, budowane głównie w warsztatach kolejowych Nowego Sącza, Lwowa, Krakowa, Wilna, Warszawy i Poznania. Używano także sprzętu zdobycznego: rosyjskiego, niemieckiego i austriackiego. Do końca wojny nie wypracowano spójnej koncepcji użycia pociągów pancernych.