Podczas zwycięskiej bitwy pod Carabobo, legion był dowodzony przez pułkownika Thomasa Ilderton Ferriera. Żołnierze brytyjscy brali udział w walce jako cześć 1 Dywizji armii Wenezueli pod dowództwem Generała José Antonio Páeza, która broniła strategicznego wzgórza, będąc przy tym mniej liczniejszą oraz posiadając mało zapasów. Ich bohaterska postawa po raz kolejny uratowała sytuację wojska Bolivara. Jednak była to kolejna bitwa, gdzie oddział poniósł poważne straty, 119 poległych w tym Ferriera. 20 dni po bitwie żołnierze Legionu oraz 1 Dywizji zostali odznaczeni osobiście przez Bolivara Orderem Oswobodziciela I klasy.
Ekwador i Peru Po zapewnieniu niepodległości Kolumbii oraz Wenezueli, armia Wenezueli oraz Legiony Brytyjskie pod dowództwem Bolivara udały się na południe, aby wyzwolić Peru oraz Ekwador. Po raz kolejny armia Bolivara była zmuszona maszerować przez wysokie góry, jednak przedtem zmierzyli się z wojskami hiszpańskimi w bitwie na równinie Bomboná 7 kwietnia 1822 roku. W następnym miesiącu Legiony wspomagały generała Antonio Jose de Sucre oraz jego armię w marszu na Quito. 24 maja 1822 roku doszło tam do bitwy u podnóża wulkanu Pichincha. Bitwa mogła przekształcić się w rzeź, gdyby nie uplasowanie Brytyjczyków oraz Irlandczyków na flankach, którzy zatrzymali groźne natarcie weteranów hiszpańskich.