Po zajęciu Łodzi przez wojska niemieckie ewakuowano władze samorządowe. Walczak po wyjechaniu z miasta spotkał się w Horodle z prezydentem Ignacym Mościckim jadącym do Rumunii, otrzymując misję wyjazdu z dokumentami do Lwowa. Nie dotarł tam – w październiku 1939 został aresztowany przez NKWD w Kamieniu Koszyrskim, po czym w grudniu 1939 został osadzony w więzieniu w Kowlu. Następnie zamordowano go w Łucku. Nie jest znana dokładna data śmierci Walczaka. Sądownie uznano za datę śmierci dzień 31 marca 1940. Spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Adam Walczak znalazł się na Ukraińskiej Liście Katyńskiej.
Życie prywatne Adam Walczak był synem Tomasza Walczaka. Jego żoną była Julianna, z którą miał czworo dzieci.
Mieszkał na osiedlu im. J. Montwiłła-Mireckiego w Łodzi.
Zobacz też
jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej kampania wrześniowa
Przypisy
Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej (1919–1939) Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej – Frakcja Rewolucyjna Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni Kategoria:Zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Kategoria:Radni Łodzi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Wiceprezydenci Łodzi Kategoria:Działacze robotniczy związani z Łodzią