zamężna z Krzysztofem Pszenickim, dziennikarzem i b. szefem sekcji polskiej BBC w Londynie). Oprócz bliskim znajomym, Matuszewska udzielała schronienia także trzem obcym Żydówkom, które pracowały jako opiekunki dla jej córki. Pierwszą z nich była Elżbieta Pańczyszyn (później Pawłowska), która opiekowała się Małgorzatą, córką Matuszewskich, od października 1942 do wiosny 1943 roku, po czym trafiła do KL Auschwitz. Od wiosny 1943 do powstania warszawskiego Matuszewska zapewniał schronienie Zofii Zawadzkiej, później zaś Tunii Szpilman, obie również były nianiami Małgorzaty. Matuszewska udzieliła też kilkutygodniowego schronienia Fredkowi Kabakowi na czas zorganizowania dla niego fałszywych dokumentów umożliwiających podjęcie pracy. Wspierała finansowo uwięzionego w getcie Davida Zeldina, który odmawiał ucieczki z getta na stronę aryjską ze względu na pozostających za murami rodziców. Oprócz Zeldina wszyscy Żydzi, którym Matuszewscy udzielali nieodpłatnej pomocy, przeżyli okupację i utrzymali przyjacielskie stosunki z małżeństwem.
W 1946 urodziła syna, Piotra (architekta).