Już u ledwie wyklutych piskląt można ustalić odmianę barwną, którą reprezentują. W populacji, której liczebność oszacowano przed połową lat 90. XX wieku, około 70% osobników miało należeć do odmiany czarnej, 20% – do srokatej, a 10% – do tej o cechach pośrednich. Zmienność upierzenia ostrygojadów zmiennych ma charakter klinowy, stąd wraz z szerokością geograficzną zmienia się rozkład fenotypów. Baker (1973) prześledził te zmiany w ramach serii wieloaspektowych badań poświęconych nowozelandzkim ostrygojadom. Proporcje fenotypów przedstawia poniższa tabela: +Proporcje fenotypów na danych szerokościach geograficznych (odpowiadających: północy Wyspy Północnej, środkowej Nowej Zelandii oraz okolicom Wyspy Stewart) w % zaobserwowanych tam osobników. Za: Baker, 1973Szerokość geograficznaOdmiana barwnaczarnapośredniasrokatan%n%n%34–39°S41342,8933034,2722022,8439–44°S36484,85378,63286,5244–48°S49493,9261,14264,94
Zasięg występowania thumb|Marlborough Sounds to jedno z ważniejszych miejsc występowania ostrygojadów zmiennych na Wyspie Południowej;