Aktywiści i przedstawiciele subkultur często używają klajstru do przyklejania propagandowych ulotek i grafiki. Od XIX wieku jest również powszechnie używany do plakatów reklamowych. W szczególności był szeroko stosowany do umieszczania w miejscach publicznych dziewiętnastowiecznych i dwudziestowiecznych plakatów cyrkowych, które rozwinęły kulturę produkcji klajstru i kampanii plakatowych. W dziedzinie reklamy alkoholu i klubów nocnych w latach 90. XIX wieku plakaty Henri de Toulouse-Lautreca były tak popularne, że publikowano instrukcje, jak odklejać przyklejone klajstrem plakaty bez uszkodzenia.

Do lat 70. wieszający komercyjne plakaty zawsze produkowali własny klajster, ale obecnie większość kupuje wstępnie ugotowane klajstry błyskawiczne. Klajster nakłada się na tylną stronę plakatu, który następnie umieszcza się na płaskich powierzchniach, szczególnie betonie i metalu, ponieważ klajster nie przylega dobrze do drewna lub plastiku. Następnie można posmarować przód plakatu drugą warstwą klajstru, żeby uzyskać lepszą trwałość. Dobrze sprawdza się tani, szorstki papier, taki jak papier gazetowy, który można na krótko zanurzyć w mieszance, aby nasycić włókna.