Później był właścicielem Miles Petroleum i stacji benzynowych Amoco, prowadził również interesy związane i nieruchomościami.
W 1979 roku został powołany przez prezydenta Jimmy’ego Cartera do prezydenckiej komisji, która przygotowywała koncepcję przyszłego muzeum upamiętniającego Zagładę. Pracował w muzealnym komitecie współpracy z zagranicą, którego zadaniem było prowadzenie negocjacji z rządami krajów Europy Środkowej i Wschodniej, mającymi na celu pozyskanie eksponatów. Lermanowi udało się pozyskać dla muzeum oryginalne baraki z obozu koncentracyjnego Birkenau, wagon kolejowy, którym przewożono więźniów żydowskich do Treblinki, ponad 5000 butów z Majdanka oraz szczoteczki do zębów, walizki i różne inne przedmioty osobiste z Auschwitz.
Lerman zasiadał w Radzie Muzeum przez 23 lata, otrzymał nominacje od prezydentów Cartera, Reagana, Busha i Clintona, był przewodniczącym przez większość pierwszej dekady Holocaust Memorial Museum, od jego otwarcia w 1993 do 2000 roku.